15 de abril de 2011

Café coaching sobre Inter-visión


O pasado 1 de abril organicei con Monica Couso do gabinete Proceso un café-coaching sobre inter-visión, facilitamos o encontro de mais de 20 profesionais de diferentes sectores (traballo social, psicoloxía, enxeñería, economía...)

Na preparación sabíamos que ía ser unha experiencia novidosa para moita xente e que tal vez non se entendería ben, pero estabamos seguras de que sería cando menos ameno e divertido.

Para nós, así foi, gustanos traballar coa xente, escoitar, aprender e crear, así que gozamos deses minutos compartidos.

Fixemos a presentación cunha dinámica de grupos tal e como estaba previsto, para compartir as expectativas, logo tomamos un café recén feito, amenizado por Joao, que nos trouxo música e imaxes evocadoras dos beneficios do café, mentras os grupos organizados por países, cafeteros claro, ían traballando no precoñecemento a cerca da super-visión e inter-visión.

Na posta en común, recollemos as achegas dos grupos nas que se viu claramente que a super-visión social é unha grande descoñecida, aclararonse conceptos e presentouse a técnica da inter-visión ou super-visión entre iguais.

Sentimos non poder despedirnos con calma, unha vez mais o tempo foi insuficiente.

No feed-back recibido dalgunhas participantes fixeronnos saber que o tempo dedicado ao café foi excesivo que faltou tempo para o debate final, tomamos nota, en próximas edicións melloraremos isto.

Seguimos preparando material para outros encontros, esperamos as vosas inquedanzas e demandas sen elas este tipo de espazo non ten sentido.

Foi moi interesante o café final na Estafeta, na que sobre todo o grupo que se está formando en coaching ou xa é coach, agracedeu a creación do espazo e quedou en facer propostas, entre elas un obradoiro de respiración.

Esperamos comentarios.

5 de marzo de 2011

Formación en Supervisión e ética

Coloquio profesional en Bilbao ISPA-Supervisión

Etica, supervisión e coaching

Despois da primeira crónica do Seminario de supervisión e coaching do mes de xuño do ano pasado, pensei que me sería fácil elaborar esta, pero sempre resulta un reto plasmar as impresións vividas en torno á formación.

Os retos fan que nos superemos a cada minuto, e como estou no mundo da supervisión para superarme, non podo deixar de compartir con vós a pegada que este coloquio profesional deixou en min tanto profesional como persoalmente.

Para situarnos, é importante dicir que www.ISPA-Supervisión.org (Instituto de Supervisores/as asociados/as), cumpriu 10 anos de camiño e que con este coloquio pretendeu compartir, tanto cos seus asociados como con outros/as profesionais interesados/as no sector, as reflexións que arredor da ética e a supervisión foron despuntando ao longo deste periodo.

Na presentación Ricardo J Sánchez Cano, presidente de ISPA-Supervisión, deunos a benvida ás 37 persoas inscritas e desculpou a ausencia dos supervisores de Portugal, ademais de profesionais de todo o estado español, estaba presente toda a directiva de ANSE (Eslovenia, Italia, Alemania, Hungría, e Austria).

O perfil profesional maioritario era o de supervisores, pero de procedencia profesional heteroxénea, dende os clásicos, que veñen da psicoloxía ou o traballo social a outros sectores en aparencia desconexos do mundo da supervisión como pode ser a filoloxía a química ou a avogacía. Esta heteroxeneidade da unha visión amplia e enriquecedora.

Agradeceu a presenza da xunta directiva de ANSE (Asociation of National Organisation for Supervisión in Europe), e cedeu a palabra a Wolfang Knaopf, presidente de ANSE, que felicitou a ISPA-Supervisión pola organización do evento e deu paso á primeira conferencia.

Baixo o título ética da supervisión e do coaching, Siktze de Roos, supervisor e vicepresidente de ANSE, presentou de xeito moi creativo a necesidade de afondar na ética como un dos elementos claves do traballo da supervisión xa que se traballa con persoas que deben ser tratadas de xeito “xusto e coidadoso”.

Posteriormente achegou a súa perspectiva terminolóxica da ética e pechou a súa intervención coas posibilidades e limitacións do códigos éticos. Cuestións sobre as que mais tarde traballamos no World café.

O segundo enmarque estivo a cargo de Sabino Ayestarán, Catedrático emérito da Universidade do Pais Vasco (Psicoloxía Social), que como se pode ver no video que achego é un especialista no Liderazgo Transformacional, que recoñece a Supervisión o Coaching e a Facilitación como tres formas de exercer este lideazgo; compartiu co grupo as últimas novidades neste campo e como influe a autencitidade e a ética no mesmo.

No World café, traballamos sobre preguntas ¿Que nos interesa deste tema?, ¿en que nos gustaría afondar?, ¿que situacións nos xeneran preguntas sobre ética?, ¿que elementos prácticos levamos do traballo realizado?. Creativo e cheo de vida.

Pechamos cunha ronda na que todas e todos puidemos deixar a nosa impresión do coloquio; as 10 mais significativas para min, foron.

“Interconexión e fortaleza”, “apoio e humor”, “compromiso compartido”, “integridade autenticidade”, “emoción, ilusión, diversión”, “autoesixencia”, “transparencia consciente”, “autonomía, independencia”, “un paso mais no proceso” “ compartir cuestiones éticas”.

Teño a copia das transparencias á disposición de quen as queira solicitar, e tempo para compartir en profundidade a temática tratada.

Cando dicía impresión profesional e persoal, referíame a que profesionalmente a supervisión e o seu entorno, deixan sempre en min a sensación de estar traballando unha liña seria e profunda que me levan a asentar a miña vocación de traballo con e para as persoas, que me levou ao Traballo Social e que agora me acompaña na Supervisión.

A nivel persoal, este coloquio e a viaxe a Bilbao, en compañía dunha boa amiga, deume a seguridade de que “podo”, dende ese poder profundo que nos fai falla, cando nos achegamos a persoas descoñecidas ou a mundos teóricos novos, fora da seguridade do cotiá.

Grazas a ISPA, e aos seus asociados por darme esta oportunidade e a María, por empuxarme e acompañarme.


7 de febreiro de 2011

Medios de comunicación e Servizos Sociais

Fai uns días propuxéronme facer unha entrevista sobre o meu traballo, sempre dubido sobre a utilidade destas cuestións, pero dende que un bo amigo (Xosé C.) me prestou un libro sobre Marketing e Servizos Sociais, estou cambiando a miña actitude "recelosa", ante os medios que normalmente buscan sensacionalismo cando se achegan ás profesionais ou ás persoas participantes dos Servizos Sociais.

Ao mesmo tempo estaba colaborando, con Gustavo García, nunhas entrevistas simultaneas, con outras profesionais, para un nº especial sobre a crise, da revista do Consello Xeral de Traballo Social; no borrador observo que comparto grande parte das opinións desta entrevista con compañeiras de fora de Galicia, canto esté listo subireino ao Blog.

Ben, digo isto porque me gustaría coñecer a vosa opinión, esta foi a miña primeria entrevista, e Rosa, facilitoume moito a tarefa, pero sempre se pode mellorar... ¿que vos parece?.

Aprendizaxe constante

Como xa sabedes polo facebook sigo coa formación en Supervisión, estamos vendo como darlle forma, xa que a constitución do grupo é laboriosa.

Mentras tanto, iremos a Bilbao o 26, á xornda de ISPA-Supervisión, e estou preparando con Mónica Couso, do gabinte Proceso, un café-coaching para o mes de marzo, no que presentaremos a técnica de supervisión entre iguais "intervisión psicosocial" e teremos ocasión de compartir experiencias, pronto teremos o programa listo.


O traballo colectivo, non cesa, e como a miña especialidade é a Inclusión Social, estou promovendo a creación dun colectivo profesional neste campo, tamén estamos preparando o documento marco que pronto será publicado. Polo momento somos poucas pero con enerxía para traballar, seguro será un grupo creativo e vangardista.

14 de xaneiro de 2011

Aniversario de ISPA

O 26 de febreiro deste ano celebrase en Bilbao o décimo aniversario de ISPA (Instituto de supervisores profesionais asociados), estarei atenta a programación e posiblemente me achegue, seguro será unha xornada interesante. Convidovos a ver o seu blog. ISPA-supervision.blogspot.com

20 de outubro de 2010

Xornada formativa sobre supervisión

O próximo 5 de novembro celebrarase unha xornada formativa sobre supervisión e intervisión psico social en Santiago de Compostela.

O Colexio de Educadoras e Educadores Sociais de Galicia, organiza a presentación de formación en Supervisión Psicosocial.

As persoas que participen nesta xornada, traballarán sobre o concepto de supervisión social, e farán unha práctica de intervisión, esta é unha boa ocasión achegarse a estes conceptos e ver que melloras poden incorporar ao traballo profesional diario.

O horario da xornada é o seguinte:

17:00- Presentación do grupo.
17:30- Introdución. Supervisión e intervisión profesional. Procesos técnicos e persoais.
18:30- Descanso.
18:45- Practica de intervisión.
20:00- Presentación da formación en supervisión psicosocial 2011-2013.
20:30- Peche.

Docente: Pepa Vázquez Martínez, Traballadora Social.
Inscricións no Colexio de Educadoras e Educadores Sociais de Galicia.

Para máis información: telefono 981552206
Web http://www.colexioeducadores.com/index.asp

15 de outubro de 2010

Resumo Seminario Supervisión Xuño 2010

Os días 3, 4 e 5 de xuño estivemos en Santiago de Compostela, 20 persoas aprendendo sobre supervisión social. Despois da excelente experiencia formativa, estamos difundindo a posibilidade de formarnos como supervisoras do ámbito psicosocial.

A xente que se achega pregunta, xa que a pesar de que ten unha longa tradición nos ámbitos sociais e psicolóxicos, este ámbito de traballo, a supervisión é insuficientemente coñecido. Con esta reseña, resumo o que foi o seminario, tanto a nivel de coñecementos, como de vivencia e aprendizaxe practica do que é a supervisión.Foron 20 horas de traballo intenso, agradable e tranquilo, dun grupo de 20 persoas que non se coñecían e que se achegaban ao seminario con expectativas diversas e unha en común, aproveitar o tempo gozando aprendendo e adquirindo habilidades de xeito ameno.

Un dos elementos metodolóxicos interesantes foi que despois de cada sesión solicitóusenos que entregaramos ás relatoras un resumo de ideas clave suxestións, e pensamentos e reflexións para poder avanzar. Isto permitiu adaptar o programa preestablecido ao ritmo do grupo, xa que esta información era elaborada e devolta ao grupo antes do inicio da seguinte sesión de traballo.

A presentación do grupo requiriu tempo e enerxía, e aínda que parecía un pouco longa era necesaria. Esta permitiu ao grupo que traballa como tal e posibilitou o traballo como un verdadeiro equipo. Fomos respondendo a ás seguintes preguntas , con matices, con ideas novas e renovadas, con singularidades e creatividade

  • Quen son eu

  • Que expectativas teño

  • Que quero que pase

  • Que quero que non pase

  • Que me quero levar

  • Para min a supervisión é....

  • Para min o coaching é ....
Entrando xa en materia recibimos un percorrido pola historia da supervisión, e os conceptos de coaching e supervisión.

A introdución á metodoloxía da INTERVISIÓN, serviunos para poder traballar sobrecasos prácticos. Foi así como cada persoa puido ter a opción pensar e traballar no marco do curso, sobre que cuestións lle gustaría presentar ao grupo ou revisar persoalmente.

Finalmente escollemos en grupo un caso ou situación dunha compañeira e traballouse sobre un problema real de difícil solución, que neste caso, tiña que ver coa autoridade e estruturas organizativas, e como estas afectan ao traballo dos técnicos na intervención diaria coas persoas.

Concluímos que practicamente non tiña unha solución inmediata, pero si puidemos ver que a posición técnica con coraxe e sen levar a unha situación de risco pode influír nas estruturas, e que actuar de xeito libre permítenos respectarnos a nós mesmos e non deixarnos “estar” no sufrimento ou malestar profesional.

Afondamos no concepto de supervisión, na practica, nos “encadres” que se precisan nos medios, métodos e técnicas. Moi interesante e ameno, resultou presenciar unha supervisión individual, levada a cabo polas formadoras, nunha persoa- profesional do grupo que quixo compartir e traballar sobre a súa situación.

Estimulante e práctico resultou pararnos a pensar como podíamos levar á nosa practica diaria os coñecementos adquiridos, traballamos en grupo e fixemos a posta en común, que facilitou enormemente a visualización das posibles prácticas.

Finalmente presentouse a modo de introdución a Análise Transaccional como un dos posibles marcos de traballo da supervisión.Creativamente despedímonos coa avaliación individual oral, e posteriormente escrita.

Da avaliación cuantitativa, destacar que mais do 70%, dos profesionais asistentes, mostraron unha alta satisfacción cos métodos de traballo, obxectivos e resultados obtidos. En canto a valoración cualitativa, resulta difícil extraer unha única opinión, atrévome a dicir que (corríxanme as persoas que estiveron) o mais destacable foi o traballo e a aprendizaxe do grupo xunto con novas técnicas e adquisición de seguridade profesional.Esta é a opinión de tres participantes que queren compartir con vós a súa impresión xeral e que penso que sintetiza moi ben o que acabo de presentar:

1- “En relación ao curso de xuño dicir soamente que para min supuxo, ademais de coñecemento, unha experiencia e unha vivencia en primeira persoa moi interesante. O feito de traballar con situacións reais e vernos metidas ao 100% no tema foi unha boa aprendizaxe, se a isto engadimos o manexo de os sentimentos e as emocións que afloraron na aula creando ese espazo de axuda podo dicir que eu saquei grande proveito desa fin de semana.

O grupo foi tamén un elemento moi importante xa que se creou realmente ambiente de colaboración e traballo en equipo e puiden aprender de todas e cada unha das persoas que estabamos na aula”. Traballadora Social.

2- “para min a sesión de xuño, supuxo un reencontro coa profesión, ver o que facemos dende outra perspectiva, axudoume a valorar aínda máis a nosa labor. A nivel persoal foi duro enfrontarme cos medos e inseguridades en público, pero hai que curtirse e aprender a non sufrir”. Traballadora Social

3- "O seminario de supervisión ao que asistín en xuño 2010, ofreceume a oportunidade de coñecer un modelo de traballo para o día a día, que favorece a reflexión, a aprendizaxe continua, e a mellora das nosas intervencións psicosociais. Ofreceume tamén a posibilidade de coñecer a un grupo de profesionais interesadas/os no debate e o pensamento crítico, para un mellor rendemento e satisfacción laboral, que impacta sempre positivamente no proceso vital de cada unha/un de nós." María Martínez Psicóloga.

En resumo un seminario cheo de iniciativa y creatividade que conduciu á aprendizaxe consciente. La enerxía que xurdiu é de continualo. De realizar a formación completa.

Vós tedes a palabra. As formadoras e eu queremos que así poda SER.