4 de outubro de 2012

Compartir unha lectura


Foi unha experiencia estupenda, da que me quedan as palabras que cada unha das persoas que quedaron ate o final, me regalaron:

Nada, camiño, tranquilidade, paz, blanco, 

En breve compartirei a reflexión do proceso.

9 de xullo de 2012

Coloquio Clima Laboral




Se queres mellorar en calquera da área da túa vida 

solicita unha cita: 680130933 

supervisionsocial@gmail.com








Despois de participar cos profesionais de ISPA, no coloquio sobre CLIMA LABORAL o 9 de xuño do 2012 en Huarte (Navarra), fágovos chegar este post que me permite compartir dende aquí os coñecementos que sempre se crean no encontro humano.

Laura Iparragirre, (Vicepersidenta de ISPA-ASC) deunos a benvida ás 18 persoas que asistimos, agradecendo a participación e o esforzo que supón hoxe en día desprazarse e dispor de tempo para unha xornada como esta.


Iniciou a Mesa Redonda Javier Cerrato, psicólogo. Director do Master Seguridade e Saúde no Traballo,  da Universidade do País Vaso, presentou o marco no que se desenvolve a investigación referente ao “clima laboral”. Posteriormente Carlos Arguilea, psicólogo e supervisor e Ioseba Guillermo, pedagogo e supervisor, conectan o mundo da supervisión e as súas achegas ao clima laboral.

Javier Cerrato,  
Presentou dun xeito científico e holístico a temática para a que foi convidado, ¿Qué di a investigación sobre o clima laboral?. Fixo un percorrido histórico polos diferentes autores e estudos realizados sobre o tema, do que vos conto a grandes liñas que o concepto de clima laboral é sofisticado, xa que non hai acordo total no que mide e como se mide, relaciona o intanxible co tanxible, niso radica a súa complexidade.

Para achegarnos ao concepto de clima laboral hai que ter en conta  que é diferente da cultura laboral, e que fai referencia ao fenómeno psicosocial das percepcións que as persoas teñen do seu clima laboral, son percepcións individuais que se comparten, e que conectan con outros elementos do mundo do traballo, como son o clima organizacional, a produtividade, o absentismo, o stress laboral, ou o desempeño, e cruzase con variables que van dende a estrutura organizativa, (tamaño, dirección, liderado, comunicación, normas, remuneracións ) ate as particularidades dos traballadores (xénero, intelixencia, experiencia, motivación…).

Téñense realizado múltiples investigacións ao respecto, e existen cuestionarios contrastados que permiten afondar no clima laboral e aplicalo ás empresas e organizacións para a súa mellora e innovación, así como adaptación aos cambios.

En todas elas é preciso ter en conta a cultura local en relación tanto ao traballo como ao xeito en que se constrúen as relacións xerárquicas, como exemplo achega Javier o feito de que en Euskadi foran suprimidos os foros; isto fai que na cultura xerárquica estea moi presente o imaxinario de que todos son iguais, eu pregúntome que resultados se obterían en Galicia onde as relacións xerárquicas teñen figuras como a do cacique que determinan as relacións non so de xerarquía no mundo laboral senón tamén veciñal e persoal.

Carlos Arguilea, http://www.hzconsultoria.org/ axudounos a visualizar, coa estrutura que podedes ver na fotografía, os diferentes elementos presentes nas relacións laborais e polo tanto na supervisión, e como a interrelación entre todos eles son claves á hora de realizar achegas dende a supervisión.

Sitúa a organización na base, conectada en liña directa co liderado e coa cultura, e á súa vez cada un deles con outras organizacións cos usuarios, coas estratexias e visión de futuro, roles, etc. cada elemento interacciona co resto, como en calquera estrutura a totalidade é mais que a suma das partes e incidindo en calquera dos seus elementos cambian os outros.

En momentos bonanza parece mais natural que as organizacións se miren cara a dentro pero en momentos de crise a mirada ten que ser dobre, para subsistir, traballando dende as oportunidades non dende a culpabilización.

A supervisión achega ao clima laboral un situarse “ao lado de”, apoiándose nos principios reitores que fan que da desconfianza se poda pasar á confianza, da incertidume do futuro ao goce do presente.

Ioseba Guillermo, da Asociación Nuevo Futuro http://nuevo-futuro.org/index.php/supervision/ , presentounos os resultados da supervisión na súa organización.

Esta práctica permitiulles baixar o nivel de stress entre os seus traballadores, conectando coas potencialidades e o empoderamento dos profesionais, que ao traballar nun ambiente de protección, fixo que non foran invadidos pola alta dificultade no desempeño da tarefa na súa organización (traballan con menores en risco social).

A nivel cuantitativo, con datos impresionantes, entre eles o descenso do absentismo laboral dun 6,44% a un 2, 42% e o aforro económico que supuxeron os cambios na mellora da rotación do persoal, nas baixas etc.

Como conclusións de meses de traballo que non rematan se non que forman parte da cultura da súa organización, Ioseba dinos que a supervisión dálles rigor, creatividade e capacidade de adaptación aos cambios, e sobre todo practicar o valor sobre as persoas.

É de agradecer que unha organización relativamente pequena como ISPA http://62.99.53.27:8081/ispa/index.php?option=com_content&view=article&id=92&Itemid=126 manteña este tipo de formación e de facilidades para participar a todas as persoas que pensan que a supervisión é unha ferramenta que mellora notablemente o benestar, eu son dese grupo.

14 de maio de 2012

Coloquio CLIMA LABORAL

O Instituto de Supervisores/as profesionais asociados organiza un coloquio no que se estudarán as achegas da supervisión na mellora do clima laboral. Con estes sorrios das ex-compañeiras de traballo vemos as bases dun bo clima laboral.
 
Irei a Huarte (Navarra) ademais de seguir coa formación en Supervisión visitarei Traperos de Emaus, para seguir, tamén, consolidando o traballo de Inclusión Activa en Boa Vida.  htt://boavidacasaazul.blogspot.com

Aquí tedes a información, se alguén se apunta teño información da viaxe e estancia moi asequible!!.

ISPA - Instituto de supervisores/as profesionales asociados.
www.ispa-supervision.org

Presentación CLIMA LABORAL aportaciones desde la supervisión y el coaching. 
COLOQUIO PROFESIONAL 9 de junio de 2012 Huarte (Navarra)
La supervisión y el coaching son dos modalidades complementarias de asesoramiento. 

La supervisión se basa en una mirada que facilita una regulación ética y deontológica de la práctica. Favorece el aprendizaje a partir de la reflexividad y cumple una función de apoyo para los profesionales. 
El coaching, esencialmente desarrolla y entrena competencias de liderazgo. Comparte aspectos comunes con la supervisión. 
En Centroeuropa, la supervisión tiene más de cincuenta años de historia, las asociaciones profesionales e institutos de formación han desarrollado un modelo integrador de supervisión y Coaching desde los años 90. 
La promoción de la salud en el trabajo es el resultado de un ajuste entre facultades, necesidades y expectativas del trabajador, por un lado y las exigencias y oportunidades del entorno por otro. 
Es evidente que el trabajo otorga beneficios que van más allá de lo material y que, cada vez más, es necesario adquirir nuevas habilidades para afrontar adaptaciones, cambios, etc. ¿Cuáles son los riesgos y las posibilidades para los trabajadores y trabajadoras en la época que estamos viviendo? ¿Cuáles son los focos de interés para crear un clima laboral saludable en las distintas organizaciones? ¿Qué nos dice la investigación al respecto? ¿Qué puede aportar la supervisión y el coaching? Algunos ejemplos de buenas prácticas reconocidas y premiadas por distintas instituciones serán presentadas en este coloquio.

ISPA - Instituto de supervisores/as profesionales asociados.
www.ispa-supervision.org

Propuesta CLIMA LABORAL aportaciones desde la supervisión y el coaching.
 COLOQUIO PROFESIONAL 9 de junio de 2012 Huarte (Navarra) Panel – 
Mesa redonda 10:00 -11:30 
Presenta: Laura Iparragirre Vicepresidenta de ISPA-ASC 
Javier Cerrato ¿Qué dice la investigación sobre Clima laboral, algunas ideas en forma de guía? Director Master Seguridad y Salud en el Trabajo Subdirector de la Escuela de Relaciones laborales. Euskalherriko Universitatea – Universidad del Pais Vasco.
Carlos Arguilea Azpiroz Aportaciones desde la Supervisión y el Coaching. Secretario de ISPA – ASC. Psicólogo, Educador Social, Supervisor y Facilitador en diferentes contextos. HZ Consultoría - Aholkularitza Ioseba Guillermo Programa de buenas prácticas de ANNF. Responsable de RRHH en ANNF. Pamplona. Pedagogo y Supervisor. 

coffe –break 11:30 Trabajo en grupos 11:45 : 12:45 Feedback y síntesis con los ponentes. 12:45 - 13:30 
Inscripción: socios-as de ISPA confirmar asistencia con un correo a secretaria@ispa-supervision.org 
No socios-as es necesario inscribirse – se adjunta hoja de inscripción.

24 de febreiro de 2012

Proposta endebedamento

Sigo traballando dende outra visión esta entrada do Blog http://encontrobenestarsocial.org

O futuro das vivendas desocupadas

by Encontro Benestar Social
Facemonos eco, dende Encontro, da problemática das familias endeudadas con risco de perder a vivenda, e sumamonos á proposta da Asociación de Directores e Xerentes de Servizos Sociais que estes días se presentou no Congreso, en Madrid. tamén se debateu co Presidente de Castela e León e co Secretario de Estado de Economía e outros cargos con poder de decisión entre elas a Defensora do Pobo, e tamén a federación de Asociacións de Veciños vai utilizalo nas súas propostas, falta que a patronal bancaria se convenza dos beneficios que supón que as súas vivendas estén ocupadas e non rematen como tantas do noso rural ou como tantos pisos pechados cos que xa non poden especular. Difundir e coñecer a proposta sumará forzas neste proceso de resistir colectivamente a unha crise que non é nosa. http://www.directoressociales.com

20 de xaneiro de 2012

Facilitar


¡ Que importante é dar coa palabra exacta!!

Super-visora, coach, facilitadora, mediadora, orientadora, entrenadora, psicóloga, educadora social, psico-terapeuta, traballadora social, ….

Parto de dúas aprendizaxes desta semana, o meu traballo no grupo Inclusión social activa boa vida e as conversas con José Antonio Ramírez Amor, participante deste grupo, xunto coa asistencia á xornada formativa sobre Coaching que organizou A UNED en Pontevedra, http://www.quned.es/mvg/publico_actividad/3190, que de novo me levan á super-visión.

Teño a impresión, e quero compartila con vós, de que no fondo se trata de facerse un espazo no “mercado”, e pido perdón por adiantado por ser tan politicamente incorrecta.

Penso que a “arquitectura humana” é unha das miñas fortalezas e podo permitirme o luxo de facer este tipo de afirmacións, xa que con elas tamén eu me abro o meu propio “mercado”. Explícome.

Son Traballadora Social, e atopei na Supervisión a ferramenta de mellora profesional que me permitiu ter como coach a Mónica Couso, e agora iniciar a miña formación en Gestalt; a medida que van pasando os anos vexo que o que nos move como profesionais e como persoas é o noso propio benestar, entendido este como un valor indispensable para “manterse” na relación de axuda, en todas as súas dimensións, incluídas aquelas que supoñen axudar a unha multinacional a aumentar os seus ingresos.

Entón volvo a enredarme coas palabras, coas tendencias e as modas, …. e preciso apelar ao sentido común, e a ecoloxía, para facer un uso axeitado dos coñecementos e neste caso, para afiar as ferramentas que xa teño, para practicar con elas e poder seguir chamándolle relación de axuda dende a super-visión para min, dende a facilitación, o coaching ou a orientación, para outros, á aquela relación que permite unha mellora, persoal, de grupo ou empresarial … por nomear algunhas das áreas nas as persoas ou grupos desexan dende unha perspectiva holística acadar unha mellora cara o benestar persoal e colectivo.

Grazas, ás verdadeiras, afiadoras de ferramentas que busco e atopo no camiño!!

5 de setembro de 2011

Grupo de INTERVISIÓN en Pontevedra

Como xa sabedes a supervisión é a análise da práctica profesional, a través dun proceso e unha relación que ten o obxectivo de revisar o quefacer profesional e os sentimentos que o acompañan, así como contrastar os marcos teóricos coa praxe cotiá dos profesionais.Na supervisión realizase un traballo individual, no que un supervisor ou supervisora formada para esta tarefa traballa cun so profesional.
É moi dificil contar en Galicia con profesionais desta área. Ante esta dificultade O Gabinete PROCESO de Pontevedra, oferta a posibilidade de participar nun grupo de inter-visión, a través dun método de traballo en grupo, que permite conseguir un asesoramento e análise da practica profesional.
PROCESO, facilita esta formación creando un grupo, coordinado por min, (Pepa Vázquez Traballadora Social) que xa conto con experiencia neste tipo de grupos, acollerei e dirixirei as sesións, de dúas horas de duración. Para saber que tipo de traballo se fai, explico brevemente os pasos precisos para levar a cabo esta técnica que consiste nun asesoramento entre profesionais dun mesmo nivel.

Dedicarase unha parte da primeira sesión á explicación da técnica e constitución do grupo, tanto para recoñecer o saber colectivo como para crear un ambiente seguro no que traballar.Téñense en conta, entre outras, as seguintes cuestións clave:
  1. Non caer no “eu sei mais que ...”. Trátase de acompañar dende o punto e momento no que está a outra persoa.
  2. Admitir a nosa propia inseguridade.
  3. Evitar o risco de invasión excesiva ou todo o contrario non falar nada.
  4. Ambiente seguro diferente da amizade.
  5. Ser conscientes de que as limitacións institucionais e persoais non deben anular o espazo de intervisión.
  6. Problemas e sentimentos persoais non deben ser “ventilados” neste tipo de relación.

Facilitarase ás persoas participantes un guión para traballar previamente as cuestións que desexan ser levadas ao grupo.
O grupo mínimo será de 5 profesionais mais a coordinadora, e máximo de 7 a 10.
A partir da experiencia desta edicción de 4 sesións prevese a continuidade do grupo cunha periodicidade mensual.

Na información difundida no diptico detallanse os días e horas previstas, na inscrición e entrevista aclararanse todos os interrogantes posibles.

A INTER-VISIÓN NA INTERVENCIÓN SOCIAL

Grupo de mellora profesional. A INTER-VISION, ten como obxectivo obter asesoramento entre iguais, como forma de reflexión e análise das propias actuacións profesionais.
Levase a cabo cun método de traballo participativo que permite a profesionais dun mesmo nivel, reflexionar e visibilizar novas perspectivas, neste tipo de proceso fortalécese a autonomía persoal e desenvólvense alternativas de actuación.
É interesante para profesionais do ámbito social, educativo e sanitario.

Unha aposta polo benestar profesional

Sábados de 10:30 a 12:30. 15 e 29 de outubro, 19 de novembro e 17 de decembro
Contactar para entrevista previa de admisión e reserva de praza antes do 4 de outubro.
Custe: 20 euros de matricula e 20 euros por sesión.
Conta corrente: BBVA 01820408120201543557
Organiza: PROCESO PSICOLOXÍA r/Marquesa 5-7, 2º A Pontevedra Telefonos: 680 130 933 e 686247370. Mail: psicologia.proceso@gmail.com

25 de agosto de 2011

Entrevista: Efectos prácticos da supervisión



Dende abril non foi posible elaborar novas entradas no Blog, pero aquí sigo, e seguimos aqueles que pensamos que a Supervisión é un bo xeito de mellora persoal e profesional, de vernos e que nos miren dende outra perspectiva.

Hoxe preséntovos a Isabel, ela é Traballadora Social dos Servizos Sociais Comunitarios, e recibe supervisión por vídeo conferencia, accedeu amablemente a compartir con nós a súa experiencia cunha entrevista que espero vos suxira algunha reflexión ou cando menos un “eu penso algo parecido”.

Isabel, sei que estás satisfeita con todo o que supón este traballo de mellora persoal e profesional. ¿canto tempo levas coa supervisión?
Dende marzo de 2009.
¿Cada canto tempo fas sesións?
O número e periodicidade das sesións de supervisión dependen de cada persoa. No meu caso fago entre 1 e 2 sesións mensuais.
¿Que te motivou para iniciar este proceso?
Despois de bastantes anos na profesión cheguei a un punto no que precisaba darlle unha volta a todo o aprendido ata o momento. Precisaba “reaprender” de novo porque vía que estaba nun “camiño sen saída”, que non avanzaba. Supoño que se trataba dunha situación de crise, xa que foi un momento de reconsiderar moitas cousas, cousas que vin que non me funcionaban e non me compracían, pero vin que soa non era capaz e tampouco vía que no meu entorno laboral (e menos no persoal) houbese alguén que me puidera axudar.
¿Como o encaixas na túa axenda?
Pois a verdade como podo. Traballo, teño fillos pequenos e a verdade é que o tempo non me sobra. Non obstante, cada sesión é dunha hora e pensa que unha hora ao mes ven se poden sacar dalgún sitio. No meu caso, a miña supervisora facilítame moito as cousas porque sempre intenta que teñamos as sesións nun horario que a min me veña ben, aínda que a ela lle supoña un esforzo. Ademais hai que ter en conta que é algo que podes facer dende a túa casa, sen perdas de tempo de desprazamentos, co que facilita moito máis as cousas.
Por favor, cóntanos algo que destaques como especialmente positivo do proceso de supervisión.
Eu penso que hai moitas cousas positivas que podería dicir, pero destacaría:
- O sentirse acompañada. O feito de que esteas pasando por momentos de dúbida, indecisión ou algún momento difícil e teñas alguén para compartilo e que che pode axudar.
- O feito de poder contar nese proceso cunha persoa de recoñecida credibilidade na profesión e cunha visión obxectiva e diferente ao círculo laboral no que te moves polo que che permite avanzar, xa que habitualmente temos moito medo ao cambio e as persoas que che rodean habitualmente tenden a impedir que ti avances.
- O poder evolucionar, reaprender cousas, volver a ilusionarte co teu traballo.
Tamén algunha dificultade coa que te atoparas, e como se foi solventando.
O principal problema que me atopei foi o tecnolóxico. Con isto non quero dicir que a vídeo conferencia sexa difícil de utilizar, todo o contrario, é moi doado e accesible para todos, aínda que non se teñan coñecementos de informática. Pero para min foi un pouco dificultoso porque cando empecei coa supervisión, no meu lugar de residencia, dispoñía de moi mala conexión a internet, polo que a vídeo conferencia interrompíase varias veces na sesión. Así, tiven que buscar un lugar alternativo fóra da miña casa para facelo ata que resolvín o problema e conseguín unha mellor conexión.
¿Que papel lle das ao traballo de supervisión na túa traxectoria profesional?
Pois lle dou un papel moi importante. Como xa dixen, axudoume moito a renovarme, a reaprender cousas. Se non estivese levando a cabo este proceso non sei se podería seguir neste traballo e se seguise o levaría moi mal porque penso que non hai nada peor que perder a ilusión.
¿Créase relación de dependencia na relación supervisor-supervisado?
Penso que podería ser doado que isto ocorrese, pero que un/ha bo/a supervisor/a xa sabe dirixir a relación para que isto non suceda. Pensando na miña propia experiencia, vexo que a miña supervisora intenta que eu manteña a miña autonomía, darme ferramentas adecuadas para que eu tome as miñas decisións e leve a cabo a miña propia evolución. Ela oriéntame, axúdame, pero son eu quen decido o meu camiño.
¿Pensas que o proceso de supervisión ten un principio e un final?
Si. Todo ten o seu principio e o seu fin. Un proceso de supervisión supón un proceso de enriquecemento e de aprendizaxe moi importante no que se adquiren as habilidades de capacidades necesarias para a mellora profesional. Isto non quere dicir que chegado certo momento non precisemos aprender máis, pero ao mellor o facemos doutra maneira.
¿Pensaches no final dese proceso?.
Pois aínda que son consciente que ten que chegar, a verdade que non o pensei pois no meu caso creo que aínda me queda lonxe.
Finalmente gustaríame que comentaras o que desexes algo que non che preguntara e que pensas que é importante para os profesionais que non fan supervisión ou que están pensado en facela
Penso que a nosa profesión ten unhas características que fan que as persoas que traballamos nela teñamos que coidarnos especialmente e que se non o facemos corremos moitos riscos.

Como xa dixen, levo bastantes anos na profesión e teño visto que profesionais moi válidas/os están pasando situacións de sufrimento ou están practicamente invalidadas/os para o traballo por non terse coidado a tempo. É unha mágoa que isto suceda cando temos un recurso profesional estupendo que pode axudarnos.

Cando eu pensei e facer supervisión, pensei que sería todo moito máis difícil e que non podería, que era algo practicamente imposible, pero todo foi moito máis doado do que pensaba. En España hai supervisores/as estupendos/as (e eu din cunha delas), o sistema de vídeo conferencia é moi doado e moi cómodo e en canto ao custo económico é perfectamente accesible.
O único que me gustaría é fose dende os lugares de traballo onde se promocionase a supervisión e se establecese este proceso dentro dos equipos de traballo e que non teña que ser asumido de xeito persoal como no meu caso. Quizais nun futuro non moi afastado isto se acade...

Moitas grazas Isabel, eu que comparto a Carmina Puig como supervisora, igual ca ti, coincido coas túas reflexións, e claramente co teu desexo de que a Supervisión forme parte das nosas axendas de traballo.
Loito para poder ver feito realidade ese desexo.